Jest to koncepcja rehabilitacji dla pacjentów po przebytym udarze mózgu bądź innych urazach czaszkowo-mózgowych.

Metodę tę opracowali Berta i Karel Bobath po wnikliwej analizie terapii dzieci z mózgowym porażeniem. Głównym zadaniem tej terapii jest przywrócenie fizjologicznego wzorca ruchu poprzez torowanie nerwowo-mięśniowe. W ciągu kilku lat koncepcja znacznie się rozwinęła, a dzięki odpowiedniemu dopracowaniu zaczęto stosować ją u osób dorosłych z zaburzeniami neurogennymi o podłożu zapalnym czy urazowym.

Największe zastosowanie znalazła jednak w przypadku leczenia pacjentów po udarach mózgu. W terapii szczególny nacisk kładzie się na normalizację napięcia mięśni posturalnych. Poprzez różne techniki próbuje się zapobiec ruchom nieprawidłowym. Niezwykle ważne jest wdrożenie terapii już w pierwszych godzinach po incydencie neurologicznym. Koncepcja ta zakłada współpracę pomiędzy lekarzem, fizjoterapeutą, logopedą, psychologiem, a rodziną. Tylko dzięki takiej współpracy pacjent otrzyma odpowiednią opiekę i leczenie. Terapeuci pracujący w koncepcji NDT-Bobath posiadają wiedzę w zakresie anatomii i neurofizjologii oraz odpowiednie umiejętności manualne.